No one would believe but she is amazing the way she carry herself. A model of her own fashion…
----------------
“Hi Ryanne how is you?” pabirong bati ng nadaanang kaklase sa façade ng school building.
“Fine, thank you” malapad ang ngiting ganti ng bagong dating before making her final bow. Natawa ito sa pagrampang ginawa niya na ikinatawa niya rin.
“Hi Paul!” sweet niyang bati sa kaklaseng katabi lang ng nadatnang kaibigan kasabay hello dito.
“Ano musta?” nakangiti ring baling sa kanya nito mula sa kausap, saglit niyang sinulyapan ang kausap at katabi nito, hindi niya naiwasan ang ngiting gumuhit sa sulok ng kanyang mga labim naging mailap ang mga mata ng lalaki, alanganing tatayo ito o uupo. Pinigil niya ang tawang naglalaro sa kanyang lalamunan. Bagkus nagwika
“Okay lang”
“Wow love sexy ah!” humahangang bulalas ng isa niyang kaklaseng lalaki
“Hey stop calling me with that endearment no, we’re not close!” bara niya rito
“Pero Rye you look so gorgeous today!” segunda pa ng isa
“As always as be!” confident niyang sabi sabay tawa lumabas ang pagiging childish niya sa ginawang actuation
Ganyan siya kapopular sa lahat, hindi naman sa pagmamayabang pero walang hindi nakakakilala sa kanya
“Ang muse ng IT!” ayon sa gossip na nasagap niya from a certain instructor
“Ang pasaway at star ng 4th year!” as what their adviser stated
“Pwede kang maging model girl, in that pair of legs you have! Best in Casual, you are so sexy, fashionista etc.m, those terms only added flattery to her ego and nothing more, she is still the down to earth Ryanne they always know.
“Rye si Aeron oh!” tawag pansin ni Paul sa kanya ng dumaan siya sa harap ng mga ito, tipid lang siyang ngumiti at diretsong naglakad patungo sa grupo. Saglit lang niyang tinapunan ng sulyap ang alumpihit nitong katabi.
“May crush ba yon sa’yo?” puna ni Ishel sa lalaking nakatayo sa kalayuan
“Where?” pakunwari niyang tanong at sinundan ng tanaw ang tinuturo ng mga daliri nito
“Lagi kasing nakatingin sa’yo!” pagbibigay impormasyon pa nito.
“Either of the two, yes or no!” tawa tawa niyang bulalas
“Si Aeron?” salo ni Yesha sa usapan
“Yes!” mataginting nitong pakli at nakipaghigh-five pa sa kanya
Pamuli niyang sinulyapan ang lalaki, palihim nga itong sumusulyap sa kanya at nahuhuli niya rin ito talaga minsan but she is not really affected, she’d learned how to carry her herself and feelings. Nang bigla nyang maalala ang tinuran ni Paul last day…
“Nahihiya nga daw sa’yo si Aeron kaya tahimik lang!”
“Bakit siya mahihiya, who am I ba?” kunot-noo niyang bulalas
Nagkibit-balikat lang ang kausap.
“Mahiyain talaga yon, lagi lang ngang tahimik” dagdag pa nito
“I see kaya pala hindi sa akin makatingin ng diretso!”
‘May crush kasi sayo!” pambubuking nito na ikinatawa niya lang
It’s a reality, so let’s just face it, as far as she remembers the guy established a communication between them. It’s early in the morning when she received a good morning message from unknown sender, after few texts the guy introduces his self as Aeron, confused siya noong una he only known one guy with that name, until the final day came someone called here “textmate” and into her surprised ang natagpuan niya ay ang mga juniors nila tinuturo sa kanya ang lalaki as her textmate, showing her some proof of evidence like his number stored on their phonebook. She only left them a vivid smile and turned her back away.
It’s not the only latest incident, marami pang mga insidente kung saan tinutukso ang lalaki sa kanya kahit sila magtagpo. Ngi-ngiti lang ito sabay tungo ng ulo, she’d also play as a good sport at iyon ang ipinagtaka niya. She is not like this before, dati hindi niya kayang kontrolin ang temper niya, she is like a volcan, salingin mo lang ay talagang mag-eerupt .
To be fair with him minsan binabati niya ito. Like the one old day nagkaroon sila ng classwork.
“Hey Aeron hindi yang matatapos kung uupuan mo lang!” puna niya sa lalaking nakatalungko sa damuhan
Sumagot naman ito pero hindi niya masyadong napakinggan because there’s a chaos around.
Pero isa lang ang hindi niya kayang gawin to have a shake hands with him. Even though two times na siyang pinilit ng isang dating close classmate to introduce there self to each other formally, she resisted. Her valid reason? Unknown! Wala pa kayang nakakahawak sa kamay niya..haha
And as she remember too, naiinis siya dito sampu ng mga kaibigan nito. It is their classwork for the second day. She is seriously working, nagpapakintab ng floor kasama ng mga classmates niya. Kinareer niya talaga ang pagflofloor polish, she’s really enjoying what she is doing, kasunod ng paggalaw ng mga binti niya ang gracefeul na paggalaw kuno ng katawan niya, wala siyang pakialam sa paligid dahil ang full attention niya ay nasa ginagawa, she feel like dancing. Nang bigla siyang makaramdam ng kakaiba someone is looking at her, awtomatikong sulyap ang ipinukol niya sa labas ng glass window and her surprised ang dami niya palang viewers na amazed na sinusundan ang bawat galaw niya. Nag-init ang mukha niya sa pagkapahiya. She blushed! Lalo na ng magtawanan ang mga ito. Matatanggap niya ang tawa ng mga kasama nito ngunit ang mismon Makita ng dalawa niyang mata na tumawa ang lalakim umakyat ang topak niya sa ulo. Galit siyang nagsalita but it is useless hindi maririnig sa labas ang mga sinabi niya because it is a closed glass to glass walling. Dala ng kahihiyan hinabol niyang parang bata ang kaibigang nanukso sa kanya.
“Stay put Ryanne!” kalma niya sa sarili ng mag-evaporate sa paningin niya ang mga ito
There are several instances na lumalabas ang pagiging boyish niya sa kabila ng kanyang transparency, because she hated being so weak, ang pagiging maarte sa pagbubuhat ng munting bagay na para sa iba ay napakalaki na.
She hated to be treated as special that even sometimes it flattered her. Kung ano ang gusto niyang gawin, gagawin niya. A piece of brat! Kahit kalian hindi naalis sa utak niya ang tinuran ni Yram sa kanya.
“Mahirap kang ligawan Rye!”
Yes, admitted niya mahihirapan nga talaga siguro ang sinumang lalaki na sakyan ang mood niya at pagpasensiyahan ang tantrums niya. Isa lang naman ang gusto niya sa lalaki eh ang magpapasunod sa kanya! A guy who owned such appeal na mapapasunod siya at hindi iyong siya ang magpapasunod dito. Sa tigas ng ulo niya, kailangan niya tagala ang ganung klaseng lalaki. Pero saang lupalop niya hahanapin ang lalaking owning a strong character, simpatiko ngunit antipatiko? Yong lalaking mahihirapan ka muna bago mo iplease someone who is quite mysterious but hopelessly romantic. Alam niya malabo talaga…Even sa textmate isa lang ang nagtitiyaga sa kanya, her ever dearest Kuya Kian, hindi sila magkamag-anak pero nakasanayan na nilang magtawagang Ateh at Kuya. Asking for her text bf? Well maybe sumuko na rin ito sa kakulitan niya at kasupladahan niya kapag nag-aaway sila. Para nga siyang sira eh, she doesn’t ever care kahit kinalimutan na ata siya nito, sabagay hindi naman sila nagkikita at hindi kailanman magkikita. As what her motto says “ I don’t want to please somebody!’ in other words “ Hindi siya mamimilit ng taong ayaw sa kanya!”
So who cares? Tears is just a cleansing of the eyes, dagdag pa niya ayon sa sinabi ng guro nila. Pero nanghihinayang rin siya sa lampas na one year na pinagsamahan nila through new trend but maybe it is over. She had to face the world and look for her destiny…
“Destiny..destiny…kapal niya rin huh na turuan akong hintayin ang para sa akin! What do he think of me may malaki akong gusto at naghahabol ako sa kanya?” nababanas niyang turan ng maalala ang payo ni Aeron sa kanya
They’re textmate pinagtiyagaan niyang katextmate si Aeron kahit boring itong katext sa kadahilanang wala siyang kinukulit. Her Kuya Kian is too busy para maentertain pa siya and the guy mis-interpreted her.
Nabanas siya dito so for the second time he told Aeron to erase her number to his phonebook and she will do the same at sa hindi mabilang na pagkakataon she erased his number but maybe the guy didn’t follow his pakiusap because he kept on texting and when she replied pataray, dunno who cares?
‘Hey Rye! Are you still with us?” siko ni Ishel sa kanya
“Huh?” napapantiskuhan niyang turan
“Out of coverage ka nga!” konklusyon nito
“Bakit?”
“Punta tayo sa canteen!” Yesha answered
“Tara!” agad niya ring yaya at sumunod sa mga nauna ng kaibigan. Natulala pala siya ng ganon.
“Rhanne gabi na hindi ka pa ba matutuog?” napatigil siya sa pagbabasa ng marinig ang boses ng inay niya mula sa silid ng mga ito, kanina pa natulog ang mga ito. Pahimad niyang nilingon ang malaking kuwadrado ng orasan, magaalas-dose na pala ng gabi. Nawili siya sa kuwentong sinusulat kaya hindi niya namalayan at pagtakbo ng oras. Siya na lang siguro ang kaluluwang gising ng mga oras na iyon.
----------
Thanks for reading guys, this is already part 3. Hope you understand the story, but maybe you will understand the flow of the story when you started and finished it. As you noticed from the start it has different fonts..
0 comments:
Post a Comment